یک سوال بی جواب

 

از طرفی برای اینکه صدا و سیما به رویداد فرهنگی و هنری مثل جشنواره فیلم فجر توجه نشان داده است و تقریبا در هر شبکه یک ویژه برنامه برای آن تدارک دیده است باید خوشحال بود و از طرفی این صحبت پیش می‌آید که چه لزومی دارد حجم زیادی از برنامه‌های یک شکل و با محتوا واحد در یک شب پخش شود. هر دو نظریه طرفداران خود را دارد. اما می‌توان با نگاهی گذرا به این برنامه‌ها دریافت که تقریبا تمام این ویژه برنامه‌های مجری و مهمان محور جشنواره فیلم فجر را می‌توان اجماع کرد در یک برنامه. برنامه‌هایی که مجبور هستند هر کدام در یک شب به دو یا سه فیلم مشخص در حضور عوامل و منتقدان بپردازند. با یک پیش بینی ساده می‌توان فهمید که یک کارگردان  نمی‌تواند در یک شب مهمان مثلا ۵ برنامه باشد و در هر برنامه هم حرف‌های جدید بزند و اگر هم همچین توانایی داشته باشد چه لزومی است که آنتن صدا و سیما در یک شب به یک فیلم که شاید ارزش هنری چندانی نداشته باشد اختصاص یابد. اینها جدا از بولتن جشنواره و تلویزیون‌های اینترنتی و کانال‌‌های تلگرامی و … است. که اگر آنها را هم اضافه کنیم آش شوری می‌شود. در این بین برنامه‌هایی هم هستند مثل هفت که با توجه به انتظار بالا از آن امسال با مجری غیر مسلط به سینما انتقادهای زیادی را به سمت خود روانه کرده است. بحثی که در این بین پیش می‌آید این است که برنامه‌های سینمایی این ۱۰ روز چقدر بار آموزشی دارند؟ چقدر می‌توانند به مخاطبان سینما اضافه کنند؟ چقدر می‌توانند از حاشیه‌های بی ارزشی که مثلا در نشست خبری اتفاق می‌افتد فاصله بگیرند؟ تلویزیون با بودجه این برنامه‌های مشابه می‌توانست چند برنامه جذاب دیگر با رویکرد متفاوت برای علاقه‌مندان سینما تدارک ببیند؟

و سوال مهم‌تر: آیا در صدا سیما مرکز نظارت و ارزیابی یا مرکز طرح و برنامه ندارد که این همه برنامه یکسان در یک شب مجوز پخش گرفته‌اند؟

 

ارسال یک پاسخ